Mavi

Kışkırtan caddelere çıkmak,
Caddelerde saklambaç oynamak,
Yokluğunla yan yana, bir deliğe gizlenmek,
Deliklerden hayata fışkırmak.


Erteledin keşkeleri, geç kaldın dokunmaya,
Dokunsan da anlam yok, çabalama.
Sordun hep niyeleri, aç kaldın doymaya,
Doysan da hissin yok, uğraşma.

İnsanımsı kalabalıklar saplanır geceye,
Hayvansı içgüdüler yok oldu sanarak,
Oysa yalnızlıklar bekler tuzaklarda,
Kekremsi bir tatla dudaklarında ağlayarak.


Gereği yok artık aramanın anlamları,
Kumdan kalelerin insansı robotları,
Çöplerde sevgi arar, dilenir adeta,
Betondan kentlerin robotsu insanları.


Bölünerek çarpanlarına toplanır çıkarmalar,
Hayat matematik değil ki oysa.
Süzülerek koridorlarına ruhunun yarasalar,
Kan içer damarlarından kana kana.


İnsanımsı kalabalıklar saplanır geceye,
Hayvansı içgüdüler yok oldu sanarak,
Oysa yalnızlıklar bekler tuzaklarda,
Kekremsi bir tatla dudaklarında ağlayarak.


Gereği yok artık aramanın anlamları,
Kumdan kalelerin insansı robotları,
Çöplerde sevgi arar, dilenir adeta,
Betondan kentlerin robotsu insanları.


Gereği yok artık aramanın anlamları,
Kumdan kalelerin insansı robotları,
Çöplerde sevgi arar, dilenir adeta,
Betondan kentlerin robotsu insanları.


Kanın artık mavi akar, rengini yitirir yüzün,
Kesilir yine sık nefesler,
Çözülmez artık bu kör düğüm.